Kuramsal arka plan: Clance ve Imes’in sahtekâr fenomeni
Pauline Clance ve Suzanne Imes, nesnel başarı kanıtlarına rağmen kişinin yeterliliğini içselleştirememesini ve bir gün ‘aslında o kadar iyi olmadığının’ anlaşılacağından korkmasını sahtekâr fenomeni olarak tanımladı. Bu deneyimde başarı; beceri ve emeğe değil şans, doğru zamanlama, aşırı çalışma veya başkalarının yanılmasına bağlanabilir. Yeni bir sorumluluk geldiğinde önce yoğun kuşku, ardından aşırı hazırlık ya da erteleme, başarı sonrasında kısa rahatlama ve yeni görevde yeniden kuşku döngüsü görülebilir.
Sahtekâr hissi, bir kişilik bozukluğu veya resmî tanı değildir. Özellikle yeni rol, görünürlük, az temsil edilme ve yüksek değerlendirilme baskısı olan ortamlarda bağlamsal olarak artabilir. Bu envanter başarının gerçek düzeyini ölçmez; başarıya yapılan dış atıfları, açığa çıkma korkusunu, aşırı telafi davranışlarını ve yetkinliği sahiplenme güçlüğünü birlikte inceleyerek kişinin kanıtları nasıl işlediğine dair bir farkındalık çerçevesi sunar.